انگشتانم را بر پوست کشیده شب می کشم

چراغ های رابطه تاریکند

کسی مرا به آفتاب معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به میهمانی گنجشکها نخواهد برد

...

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی است.

از " فروغ فرخزاد "

باز برای بیستمین بار ۱۴ دی رسید

و من طبق سنت های عزیز خودم صبح را با فکر روز تولدم شروع کردم

، از بین احساسای متفاوتی که داشتم

حس غربت بیشتر از همه خودنمایی کرد

بالاخره کلاس زبان تمام شد و به دنیای افکار خودم برگشتم و 

باز تو این فکر هر ساله غرق شدم که چرا کسی نیست؟

بلند بلند آهنگ خواندم از خیابان های شهر فرار کردم به

چهار دیواری خودم برگشتم

باز این دلتنگی لعنتی داشت خفم می کرد

به خواب پناه بردم

بیدار شدم و باز طبق سنت هر ساله یک دل سیر گریه کردم

و بعد از کمی شادی باز روی ماه غم را بوسیدم

بعد به فکرم رسید آپ شوم

که خب شدم

الانم میروم که یکی دیگه از سنت ها را به جا بیارم

خریدن کادو برای خودم

و ...

شاید سنتی دیگر